Wat doe jij nou de hele dag?!

Het nieuwe jaar is weer begonnen. Dat betekent een rondgang langs alle nieuwjaarsrecepties, -concerten en -bijeenkomsten. Veel mensen zien vooral op die momenten wethouders speechen, proosten of op de eerste rij zitten. Ik krijg dan ook wel eens de vraag “Wat doe jij nou de hele dag?”. En het einde van het Kerstreces is een mooi moment om daar eens antwoord op te geven.

Ambtelijke overleggen op maandag
Ik weet nog goed dat ik zelf ruim 12 jaar geleden raadslid werd. Voorafgaand mijn 2e commissievergadering nam een wethouder me even apart (ik meen voormalig VVD-wethouder Martin Schreurs). Op zijn werkkamer trok hij een grote kast open met allemaal mappen. “Kijk!”, zei hij toen, “Allemaal dossiers van mij. Allemaal dossiers die ik in de gaten moet houden. En allemaal dossiers waarover de raad elk moment vragen kan stellen.” Ik heb dat altijd onthouden als beeld van de complexiteit van een wethoudersportefeuille. Nu heb ik zelf niet dossierkast, maar één iPad waar alles in staat. Maar de breedte van dossiers is niet anders. Daarom staat elke maandag vooral in het teken van de ‘poho’s’; de ambtelijke overleggen met de portefeuillehouder. Met beleidsadviseurs bespreek ik wekelijks alle lopende dossiers waarop stappen zijn gezet, juist iets tegenvalt of waarvoor stukken naar college en/of raad moeten. Doorgaans ’s morgens eerst ‘poho leven’ (o.a. onderwijs, cultuur en sport) en ‘poho financiën’. ’s Middags nog ‘poho IOR’ (o.a. verkeer, klimaat, afval, natuur en openbare ruimte). En eventueel schuif ik tussendoor nog aan bij collega Saskia Heijboer’s ‘poho meedoen’ voor overlappende thema’s over subsidies of leerplicht. En als je dat wekelijks allemaal doorspreekt, blijkt dat je zo’n dossierkast op hoofdlijnen best goed tussen de oren krijgt.

Dinsdag collegevergadering
In bijna alle gemeenten in Nederland zit elke dinsdag het voltallige college van burgemeester en wethouders bij elkaar om besluiten te nemen. Zo ook in Vught. Dat is met wat ‘geheimzinnigheid’ omgeven, want uit de vertrouwelijkheid van het college mag niet gerept worden. Als het college met een besluit naar buiten komt, is dat de opvatting van elk lid. Immers, het college spreekt met één mond! En dan doet het er niet toe of dat besluit makkelijk genomen is of juist een pittige discussie opriep. Dus verzamelen we met de burgemeester en wethouders elke dinsdagochtend in de burgemeesterskamer, om ondersteunt door de gemeentesecretaris (directeur ambtelijke organisatie én adviseur college) om alle geagendeerde collegevoorstellen door te nemen. En om elkaar bij te praten op belangrijke dossiers in ieders portefeuille. Alleen het college kan formele besluiten nemen, niet de individuele wethouders. Voor voorstellen uit mijn portefeuille moet ik (zoals elke collega) daarom minimaal steun van de helft van het college verkrijgen. Waarbij natuurlijk altijd het politieke akkoord tussen GB, PvdA-GroenLinks en VVD zoals vastgelegd in het coalitieakkoord leidend is.

Dan zijn er nog 5 dagen…
Daarmee zijn er al twee werkdagen gevuld. Maar gelukkig kent de werkweek van een wethouder er zeven. Maar de rest van de week is een stuk flexibeler in te delen. Allereerst voor alle overleggen met externen. Denk aan vergaderingen met bijvoorbeeld buurgemeenten, provincie, belangenorganisaties, verenigingen of aan gesprekken naar aanleiding van vragen, ideeën of bezwaren van inwoners. Het afgelopen half jaar heb ik als nieuwe wethouder bijvoorbeeld ook veel kennismakingsgesprekken gehad met afvaardigingen van besturen van sportclubs of culturele verenigingen.

Naar buiten toe!
Naast al die uren overleggen, probeer ik ook juist vaak buiten het raadhuis te zijn. Lekker met (bij voorkeur) de fiets even het dorp in. Bijvoorbeeld door vooroverleg op locatie af te spreken in een straat of bij een vereniging. Of door werkbezoeken af te leggen, zoals mijn kennismakingstournee langs alle Vughtse onderwijsinstellingen. Meestal wordt je met open armen ontvangen en is iedereen trots om je te informeren over de activiteit van hun school, club, straat, vereniging etc. En natuurlijk zijn er nog de ceremoniële momenten: prijzen uitreiken, lintjes knippen, iemand feliciteren, jubilerende verenigingen bezoeken of zelfs lintjes uitdelen. Erg leuk zijn ook de bezoeken aan jubilerende echtparen die 50 of 60 jaar getrouwd zijn. De ene keer op een groots feest omringt door familie en de andere keer met een gebakje op de eigen kamer. Maar altijd met interessante verhalen.

En natuurlijk de avonden
Als raadslid was ik vooral in de avonduren op pad voor het raadswerk. Dat is niet veranderd met de overstap naar het college. Bijvoorbeeld een inloopavond voor omwonenden over de herinrichting van een straat, een bijeenkomst over sportaccommodaties met besturen van clubs, langs bij de fractievergadering van PvdA-GroenLinks (als bezoeker natuurlijk, dualisme!), meeluisteren op avonden van verenigingen waar raadsleden genodigd zijn, een bestuurlijk overleg dat niet meer overdag ingepland kon worden en natuurlijk alle commissie- en raadsvergaderingen op de donderdagavond. Dat blijft vaste prik. Alleen mag ik nu zelf vragen beantwoorden (denk aan de dossierkast) en de voorstellen van het college toelichten en indien nodig verdedigen. Namens het college (spreekt met één mond), wat PvdA-GroenLinks ergens van vind is aan de fractie.

Altijd en overal aanspreekbaar
Wat niet is veranderd, is dat het op straat, in de kroeg of op een feest altijd snel over een lopend dossier gaat. “Hoe zit het nou precies met dit?” of “Wat gaan jullie daar nou weer doen?”. Een ander vindt dat wellicht vermoeiend of vervelend (mijn vrouw bijvoorbeeld), maar ik geniet ervan. Ik ga graag in gesprek om gemeentelijke plannen toe te lichten. Ook aan mensen die het er niet mee eens zijn. Zo probeer ik me in ieder geval bereikbaar op te stellen, zodat inwoners hun verhaal kwijt kunnen en correcte informatie krijgen. Ook als ‘op straat’ tegenwoordig een digitaal platform is.

Prachtige baan!
Dus tja, wat doe ik de hele dag? Van alles! En dan ben ik vast in dit stuk nog diverse zaken vergeten. Absoluut geen 9-tot-5 baan, maar wel een prachtige baan. Ook met de lastige dossiers zoals bijvoorbeeld de beuk op het Maurickplein of De Speeldoos. Want ik mag elke dag meewerken aan een nog mooier, socialer en groener Vught en Cromvoirt. Ik mag elke dag proberen om samen met inwoners vorm te geven aan onze samenleving. Dan maakt het niet uit om in het weekend ’s avonds nog even alle stukken voor de poho’s en het college te moeten lezen. Of om op allerlei momenten van de dag tussendoor mails te beantwoorden. Of om in een ingezonden brief of Facebookbericht de wind van voren te krijgen vanwege een andere opvatting. En zelfs niet om eens in de 4/5 weken een week piketdienst te hebben en niet te mogen drinken. Nee, ik loop nog steeds elke dag fluitend naar het raadshuis toe (eventueel via de basisschool om de kinderen af te zetten). Een nieuwe dag van overleggen, discussies en bezoeken. Heerlijk!

1 reactie

  1. Hoi Toin,
    Heel goed en interessant om te lezen en heel goed on dit te delen met belangstellende.
    Ga zo door en vergeet straks niet weer te gaan trainen voor de vierdaagse ondanks je drukke agenda.
    Gr

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *