Opening tentoonstelling Mahina

Zaterdag 14 juli was de officiële opening van de reizende tentoonstelling Mahina – Ode aan de vrouw. Deze tentoonstelling over Molukse cultuur en de vrouw als drager van deze cultuur, deed als 2e Vught aan op de locatie van het Nationaal Monument Kamp Vught. Als wethouder cultuur mocht ik een openingswoord spreken namens de gemeente.

Passende locatie
Het is niet meer dan terecht dat deze reizende tentoonstelling in Vught te zien is. Vught heeft een rijk verleden met de Molukse gemeenschap. Ook de locatie van de tentoonstelling in het Nationaal Monument (NMKV) doet dit verleden recht. Vanaf 1951 werd het voormalige concentratiekamp een nieuw huis voor honderden Molukse gezinnen van oud-KNIL militairen. Nog steeds wonen in Vught vele inwoners met Molukse wortels, zowel op het geheel vernieuwde woonoord als in andere wijken van Vught. Er was bij de opening van de tentoonstelling ook veel belangstelling vanuit de Vughts-Molukse gemeenschap. De zaal zat vol met geïnteresseerden.

Eigen identiteit bewaren
De bijeenkomst werd geopend met traditionele trommelritmes uit de Molukken van de Tifa-groep Tiga Batang Rumah. Michel van der Linden – lid van de Raad van Toezicht van het NMKV – sprak zijn waardering uit voor de inzet van de initiatiefnemers om de Molukse cultuur te behouden middels deze fototentoonstelling en films van interviews. Zelf sprak ik over mijn studie geschiedenis en het belang om je eigen verleden te kennen, omdat het onderdeel uitmaakt van je identiteit. Ook kon ik putten uit mijn eigen ervaringen met Molukse feesten. Verder spraken de initiatiefnemers over hun drijfveren om deze tentoonstelling samen te stellen en werden vrouwen die hadden meegedaan geïnterviewd. Tussendoor werden filmpjes vertoond over het maken van de tentoonstelling en met interviews. Tot slot sprak Farida van Bommel-Pattisahusiwa over de activiteiten van Vrouwen voor Vrede op de Molukken.

Herinneringen vastleggen
Het mooie aan de tentoonstelling is dat het een initiatief is van drie 3e generatie Molukse vrienden. Zelf opgegroeid als onderdeel van de Nederlandse samenleving, maar ook sterk verbonden met hun Molukse herkomst. Zij hebben als collectief Teru (drie) de tentoonstelling opgezet. Er is veel geschreven en gesproken over de komst vanuit de Molukken en over conflicten die hebben plaatsgevonden, maar weinig over de rol van Molukse vrouwen. Juist daarom hebben de initiatiefnemers nu aangegrepen om de verhalen van vrouwen van de 1e en 2e generatie over hun herinneringen aan de Molukken en de 3e en 4e generatie vrouwen over hun omgang met hun Molukse achtergrond te documenteren. Zeer de moeite waard om nog te gaan bekijken in het NMKV (nog te zien tot en met 2 september).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *