Bijna kan de balans van twee jaar coalitie GB-VVD-D66 worden opgemaakt. Voor de Vughtse woningmarkt heeft deze coalitie weinig toegevoegd. In zo goed als elk plan dat in de raad is besproken is de sociale woningbouw geschrapt ten gunste van dure koopwoningen. Fase 2 en 3 van het Stadhouderspark werden verplaatst naar 2020, de woningen aan de Van Voorst tot Voorststraat werden duurder, De Koepel werd afgekocht voor kavels voor dure villa’s en de sociale appartementen uit Mariaoord zijn weggestreept. PvdA-GroenLinks én de SP hebben continu geprotesteerd tegen deze besluiten!

En hoe staan we er nu voor? Meer dan 5% van de Vughtse koopwoningen staat te koop, terwijl er overal extra koopwoningen bijgebouwd worden. En volgens de provincie is de markt voor dure koopwoningen verzadigt en is er meer behoefte aan betaalbare huurwoningen. Bovendien geeft de provincie Vught de ruimte om te bouwen met een hoger woningsegment dan continu door de coalitie is genoemd. Om te bouwen naar behoefte – waarbij behoefte staat voor de woningwens van de Vughtse burger – moet er dus minder dure koop gebouwd worden én meer betaalbare huur en koop.

Volgens de coalitie is bouwen naar behoefte – waarbij behoefte staat voor geld verdienen – vooral dure woningen bouwen om de Vughtse kas te spekken. Want er moet geld verdient worden om het saldo van het grondbedrijf positief te houden. En door in te boeken dat alle kavels van De Koepel binnen twee jaar verkocht worden – voor circa 750.00,- per stuk voor alleen een lapje grond! – is het saldo op papier positief. Mocht deze positieve ambitie niet gehaald worden, dan duikt het grondbedrijf alsnog snel in de rode cijfers met dank aan de afkoop van De Koepel voor 2,8 miljoen…

Maar na twee jaar afzien, kwamen de coalitiepartijen deze raadsvergadering een verrassing. Een motie met de opdracht om een groter aantal woningen in het segment betaalbaar/middelduur te realiseren… Geweldig! Eerst twee jaar alle enigszins betaalbare woningen schrappen en daarna constateren dat er teveel dure koopwoningen worden gebouwd!

Maar de draai wordt niet voltooid, de coalitie wankelt op twee benen. Is de behoefte nu geld verdienen met dure woningen (mochten die ooit verkocht worden) of bouwen naar de woonbehoefte van Vughtenaren? Want een motie van de SP die nog duidelijker aangaf dat Vught meer moet inzetten op betaalbare koop en huurwoningen werd weggestemd door de coalitie. Geen behoefte aan. Zij misschien niet, maar Vught wel!

Het college stelde voor om een sportvisie tot 2023 vast te stellen, omdat zo’n langere termijnvisie meer zekerheid biedt aan inwoners, sportverenigingen en ondernemers.  Van deze groepen wordt meer inbreng verwacht om de sport in Vught te stimuleren, dus dan hebben ze ook recht op zekerheid over de keuzes van de gemeente. Maar juist aan dat laatste ontbreekt het volkomen in de visie. De enige keuze die het college hierin voorstelt is om – wederom – te kiezen voor breedtesport en niet voor topsport. Weinig verrassend, want die keuze heeft Vught al lang gemaakt en ik heb nog nooit een van de fracties erop kunnen betrappen het daarmee oneens te zijn.

Maar als dat de enige zekerheid is die wordt geboden, dan geeft de sportvisie dus helemaal géén zekerheid aan inwoners, sportverenigingen en ondernemers. In dat geval hebben we veel meer aan een sportnota waar echte keuzes in gemaakt worden. Dan is helder wat op het gebied van sport van de gemeente verwacht mag worden. Voor PvdA-GroenLinks moet dat in ieder geval een laagdrempelige toegang tot sportbeoefening voor alle inwoners zijn. Dat betekent zeker niet een kostendekkend accommodatiebeleid zoals het college bepleit, maar een accommodatiebeleid dat ondersteunend is om iedereen die dat wil te kunnen laten sporten.

Het college moet haar huiswerk opnieuw doen. Een concreter en betere sportnota waar de raad wel mee kan instemmen. Om het college daarbij richting te geven wordt voor de raadsvergadering een motie gemaakt met de kaders waarbinnen het college een nieuwe nota moet schrijven. Betaalbaar houden van sport voor iedereen staat daarbij voor mij voorop.

“Crisis: kan iedereen nog meedoen in Vught?” was de centrale vraag. Want de bezuinigingen in crisistijd komen voor een groot deel terecht op de schouders van de zwaksten in onze samenleving. De huishoudtoets in de WWB, hogere zorgkosten, hogere kosten voor kinderopvang, minder huurtoeslag, minder zorgtoeslag, meer eigen bijdrages etc. Ook in Vught wordt bijna 80 procent van de bezuinigingen op de programma’s behaald door te korten op armoede, WMO/zorg en welzijn. Het resultaat van de crisis en de bezuinigingen van het rijk en lokaal is een stapeling van nadelige effecten voor de mensen die al moeilijk kunnen rondkomen. En ondertussen pleit de regering voor “werk, werk, werk” als de oplossing om uit de armoede te komen.

Om de avond in te leiden waren er twee sprekers: René Bouwman (Stichting Leergeld) en voormalig wethouder van Tilburg Jan Hammingh. Beide sprekers spraken over de kracht van mensen in armoede. Niks zielig, doorzetten en oplossen. Bouwman presenteerde onder andere de resultaten van het armoedeonderzoek van het Vughtse armoede overleg. Hierin wordt uitgesproken van ‘pamperen’ naar ‘empowerment’ te gaan. Mensen helpen om een stevig fundament te vinden in de balans tussen privé, sociaal en maatschappij. Hammingh sprak over het doorbreken van allerlei loketten en het eenvoudig houden. Na 100 koffiegesprekken met mensen in een armoedesituatie in het najaar 2011 was hij ervan overtuigd dat het overgrote deel van deze mensen daar weer uit zou komen. Positief dus!

Maar Hammingh gaf ook aan dat ‘werk, werk, werk’ slechts voor een beperkt aantal mensen de oplossing is (ervan uitgaande dat er werk voor deze mensen te vinden is). Want 40% van de mensen in armoede zit in de AOW en bijna 10% is arbeidsongeschikt. Daarnaast werkt 20% als werknemer en bijna 10% als zelfstandige! Slechts 20-25% is dus gebaat bij ‘werk, werk, werk’. Hammingh hamerde ook op blijven inzetten op preventie.

Deze boodschap was bij de discussie na de pauze echter snel vergeten. Een sociaal vangnet werd voor de aanwezige VVD-raadsleden al snel een luxe hangmat. En ook wethouder Seuren bleef bij de vaste mantra van de coalitie dat iedereen ‘eigen kracht’ heeft. De inbreng van mensen die in armoede hebben geleefd én van maatschappelijke organisaties dat zeker niet iedereen kan terugvallen op een sociaal netwerk, werd ongeloofwaardig geacht. Maar de ‘eigen kracht’ dat iedereen echt zelf wel iets kan, moet ook zeker niet worden aangezien voor zelfredzaamheid. Het onderzoek van het armoedeoverleg geeft aan dat mensen minimaal op twee ‘benen’ moeten kunnen staan in de balans tussen privé, sociaal en maatschappij. Helaas verkeerd niet iedereen in die situatie.

Het is dus te kort door de bocht om te stellen dat iedereen het wel zelf kan. Juist nu volgens prognoses de armoede toeneemt, dient de gemeente een sterk beleid te voeren gericht op preventie én het ondersteunen van mensen die alsnog in armoede terecht komen. Daarom moet Vught de stapelingseffecten voor haar bevolking in beeld brengen om te bepalen of er alsnog sociale reparaties nodig zijn.

Vorige periode werd een inhaalslag ingezet om meer sociale woningen in Vught te bouwen. Sociale woningbouw was al enkele jaren verwaarloost, dus werd daar flink op ingezet door SP en PvdA-GroenLinks. Met als resultaat verschillende plannen voor sociale woningbouw. Maar van planontwikkeling tot overdracht van de sleutel is een proces van lange adem… En terwijl nu al die sociale woningen opgeleverd zouden moeten worden, draait de huidige coalitie de plannen vakkundig de nek om. De fase van Stadhouderspark waar sociale woningen zouden komen zijn uitgesteld tot na 2020. Plan De Koepel voor 90 woningen – waarvan 45 sociale sector – zijn afgekocht voor € 2,8 miljoen euro om er dure villa’s te bouwen. Aan het Versterplein zijn de starterswoningen geschrapt. En gisteravond werd helder dat ook in Mariaoord de sociale woningen het veld moeten ruimen op verzoek van de ontwikkelaar.

Het is crisis én dus moet er geld verdient worden! En dat heet dan bij de coalitie ‘bouwen naar behoefte’. Maar de behoefte van de coalitie is vooral gericht op het verdienen van geld, het is immers crisis. Dat hiermee niet tegemoet wordt gekomen aan de woonwensen en dat Vught hiermee een nog groter overschot van dure woningen bouwt lijkt geen probleem. Gisteravond werd gesteld dat nu al 1 op de 20 woningen te koop staat. De koopmarkt staat onder druk, woningen worden moeilijk verkocht. En dus is het maar zeer de vraag of het toevoegen van extra woningen in hetzelfde segment winst oplevert. Als de geplande kavels op De Koepel (ca € 7,5 ton per stuk voor alleen de grond!!) niet snel worden verkocht, dan kan dat plan om winst te maken wel eens een grote kostenpost worden. Want waar voorheen werd gesproken over dikke winst (miljoenen!), moeten nu al extra kavels worden toegevoegd om mogelijk € 1,1 miljoen winst te maken.

De coalitie laat mensen met een kleine portemonnee aan hun lot over. De komende vier jaar zijn de geplande woningen voor 48% (!) dure koop!!In de meerjarenplanning zijn de opgeleverde woningen uit 2010 en 2011 nog meegenomen. Toen zijn 85 sociale woningen (65% van totale bouw) opgeleverd dankzij de coalitie van SP, PvdA-GroenLinks en CDA. Dat trekt de cijfers nog iets op, maar voor de periode tot 2020 zijn de huidige plannen waardeloos. Van de verwachte 678 woningen zijn nog maar 117 sociale woningen gepland, oftewel 17%! En dat terwijl de behoefte groot is.

Bouwen naar behoefte is bouwen voor de woonwens van de inwoners en niet om de portemonnee te spekken door te gokken op de verkoop van dure woningen die er al in overschot zijn. Alle raadsleden die gisteravond tijdens de commissie volop spraken over bouwen naar behoefte, duurzaam bouwen, zorgwoningen en bouwen voor de vergrijzende bevolking moeten bij zichzelf nog eens goed nagaan of de nu voorliggende plannen ook die resultaten opleveren. Ik denk het niet!

De nieuwe Wet werken naar vermogen (Wwnv) die in 2013 wordt ingevoerd, de verschuiving van onderdelen van de AWBZ naar de WMO en de verantwoordelijkheid over de jeugdzorg. Allemaal taken die gemeenten de komende jaren op zich af zien komen. En dat met een fikse besparing. Zo is nog voor de Wwnv is ingevoerd het budget voor re-integratie al flink gekrompen, evenals het budget per SW-plek. Terwijl het aantal klanten waarvan wordt verwacht dat de gemeente ze naar werk helpt groeit na invoering van de Wwnv. En ook voor de AWBZ en jeugdzorg geldt dat de overheveling van taken samengaat met een bezuiniging.

Om de taken goed uit te kunnen voeren met veel minder geld, worden zaken aan elkaar geknoopt. De schotten tussen de verschillende taken worden weggehaald en inwoners zouden niet langer voor elke aanvraag bij een ander loket hoeven aan te kloppen. Daarnaast moeten problemen minder vaak door de lokale overheid worden opgepakt, maar vooral door mensen zelf moeten worden opgelost. In de zogenaamde 0e lijn ‘het gewone leven’ in plaats van de 1e ‘professionals’ of 2e ‘specialisten’.

In theorie klinkt dit natuurlijk prachtig, maar om zoiets in de praktijk te vertalen is een hels karwei. Het beslaat immers een zeer veel aspecten van beleid, die allemaal aan elkaar geknoopt worden: werken, leren, wonen, sociaal netwerk, inkomen, gezondheid etc. Er mogen dus vraagtekens geplaatst worden bij de vraag in hoeverre deze ambitie daadwerkelijk uitvoerbaar is. Daarnaast kan de mooie theorie niet verhullen dat er ook mensen aan hun lot worden overgelaten. Minder geld betekent keuzes maken en dat betekent ook dat er mensen buiten de boot vallen. Door te stellen dat er meer moet worden opgevangen in het ‘gewone leven’ wordt gesuggereerd dat iedereen dit zomaar kan. Maar onder het motto ‘eigen kracht’ zijn de afgelopen al vele taken teruggeduwd naar het ‘gewone leven’. En al deze taken komen op familie, vrienden en vrijwilligers terecht.

Vrijwilligers zijn schaars. Mantelzorgers, ouderenadviseurs, vrijwillige thuishulp etc. Het is de vraag in hoeverre het terugduwen naar het ‘gewone leven’ samengaat met de drukke agenda’s om werk, zorg en vrije tijd in balans te houden. Het is zeker niet voor iedereen weggelegd om problemen zelf of met zijn/haar sociale netwerk op te lossen. Als de lokale overheid taken teruggeduwd naar vrijwilligers, moet vooral worden nagedacht over de vraag in hoeverre vrijwilligers belast kunnen worden. Zeker als ook op de ondersteuning van de vrijwilligers bezuinigd wordt. Dat levert op de korte termijn besparingen op, maar kost de samenleving veel meer op de langere termijn.

Net als vele gemeenten experimenteerde Vught het afgelopen half jaar met papierloos werken. Van elke fractie kreeg één raadslid een Ipad en digitale stukken in plaats van de papieren stukken. En met succes. Afgelopen donderdag besloot het presidium – fractievoorzitters gemeenteraad – tot het definitief uitrollen van het papierloos werken in de Vughtse raad. Vanaf september werken alle raadsleden, collegeleden, griffie en gemeentesecretaris met de Ipad.

Een van mijn tweets over deze keuze leverde diverse kritische vragen op over de onderbouwing van deze keuze. Want het is natuurlijk ook een flinke investering om voor alle 21 raadsleden, 4 collegeleden, 3 griffiemedewerkers en de gemeentesecretaris een Ipad te kopen. Zeker nu de gemeente snijdt in allerlei uitgaven moet zo’n keuze goed onderbouwt worden.

De pilot levert hiervoor alle informatie. De Ipad is niet alleen een leuk speeltje voor alle raadsleden, maar ook zeer nuttig voor het raadswerk. Alle raadsstukken bij de hand bij alle bezoeken, makkelijk aantekeningen maken en via sociale media communiceren over bezoeken en vergaderingen. Maar ook financieel levert het papierloos werken de gemeente voordelen op. Tijdens de pilot bleek dat drie cycli papierloos werken met een gedeelte van de raad een besparing van bijna zesduizend euro opleverde aan minder papier en minder uren van bodes voor kopiëren en verspreiden van stukken. Volgens de prognose moet dit bij het uitrollen over de gehele raad bijna 20.000,- besparen. Daartegenover staan de jaarlijkse kosten van circa 14.000,- voor de kapitaallasten en abonnementen.

De investering voor de aanschaf van alle Ipads en de abonnementen maken de daadwerkelijke besparing beperkt. Er kan echter extra bespaart worden zodra lopende contracten – bijvoorbeeld voor papier – herzien worden. Daarnaast kunnen de uren die bodes nu nog besteden op kopiëren en verspreiden van raadsstukken straks voor andere werkzaamheden worden ingezet. Maar daarnaast moet niet vergeten worden dat behalve een financiële doelstelling het papierloos werken ook een milieu – minder papierverbruik -  en efficiency – nut voor raadswerkzaamheden – doelstelling heeft. En op die laatste twee punten slaagt het papierloos werken nu al direct.

Op maandag 13 februari stonden ongeveer duizend Vughtenaren op de stoep van Hotel Vught voor de info-avond van ProRail en het Ministerie van Infrastructuur & Milieu. Te veel voor de info-avond, veel meer dan verwacht en allemaal zeer bezorgd. Dat bezorgdheid omslaat in onvrede en zelfs woede is vooral te danken aan de communicatie van ProRail en het Ministerie. Tegen een volle zaal werd vrij duidelijk gesteld dat er amper ruimte was voor alternatieven. En de sprekers hadden te weinig empathisch vermogen om zich in te leven in de bezwaren en angsten van de Vughtse burgers.

En die bezwaren zijn terecht! Extra treinbewegingen zijn een zegen voor het openbaar vervoer, maar dan moet de infrastructuur daar wel op zijn ingericht. En in Vught is dat zeker niet het geval. De toename van 4 naar 6 sneltreinen per uur per richting op de lijn Utrecht-Eindhoven, maar vooral de toename van het goederenverkeer van 34-54 treinen per dag naar 64 tot 150 is onacceptabel met de huidige inrichting. Maar volgens Ton Bierbooms van ProRail is er eigenlijk alleen ruimte voor varianten voor de boog van Meteren en voor het stukje spoor tussen Den Bosch en Vught tot aan de splitsing van de verbindingen Den Bosch-Eindhoven en Den Bosch-Tilburg. En dat terwijl de gemeente al enkele jaren geleden een creatieve studie heeft laten uitvoeren naar alternatieven. Zoals het verleggen van de spoorlijn naar de rand van Vught langs de A2. Maar dit soort alternatieven lijken zonder brede lobby bij provincie en rijk weinig kans te maken. Het resultaat zou zijn dat Vughtenaren straks nog moeilijker de spoorlijn kunnen oversteken, doordat ze nog langer voor gesloten spoorbomen staan. Dat komt de leefbaarheid van het dorp niet ten goede.

Het wordt te makkelijk vergeten dat Vught op dit moment het afvalputje is voor rijksinfrastructuur. Twee spoorlijnen, een rijksweg en een snelweg doorsnijden het dorp. De omgevingseffecten van deze infrastructuur tellen in de praktijk bij elkaar op, maar bij beleidsvorming wordt elke lijn of weg afzonderlijk bestudeert. En daarmee wordt zeer creatief telkens de zogenaamde normen gehaald. Voor het spoor bestaat zelfs geen wettelijke norm voor sluitingstijden van spoorwegovergangen en worden de normen voor trillingen en geluid op dit moment nog vastgesteld. En die kunnen dus nog prima worden aangepast zodat de plannen van het PHS in Vught passen binnen de normen.

De drukbezochte info-avond van 13 februari is dus een goed teken. Waar in Zaltbommel en Den Bosch amper burgers naar de info-avond kwamen, nam in Vught 1 op de 25 inwoners de moeite. Dat de problematiek leeft in Vught werd ook al duidelijk bij de kaartenactie die de gemeente eerder had georganiseerd om te lobbyen bij de Tweede Kamer voor de Vughtse problematiek. Dat werkte voor de N65, nu moet het protest en de lobby wederom worden ingezet voor het spoor.

Tijdens de raadsvergadering bleek wederom dat de plannen van het college met drie varianten voor het accommodatiebeleid bij alle fracties goed ontvangen waren.  En toch was de raad zeer verdeeld over de te maken keuze. Het ging daarbij over nuanceverschillen. Slechts het CDA sprak zich uit tegen een jongerenaccommodatie, terwijl alle andere fracties dit wel konden steunen. En de locatie Elzenburg heeft daarbij een breed draagvlak. Maar daarnaast verschilden de fracties enkel van mening over het onderzoeken van Roozenoord.

De coalitie wil het onderzoek naar De Speeldoos en het MIK parkeren tot er meer duidelijkheid is over de plannen van het MIK. Maar dan kan ondertussen Roozenoord wel worden onderzocht volgens de coalitiepartijen GB, VVD, D66 en oppositiepartij CDA. SP en PvdA-GroenLinks plaatsen daar terecht vraagtekens bij. Er is immers in de plannen rekening gehouden met een aantal benodigde vierkante meters voor de gezamenlijke accommodaties. En hierin is het MIK meegenomen. Mochten er door vertrek van het MIK naar een eigen accommodatie vierkante meters vrijkomen in De Speeldoos, heeft dat vanzelfsprekend gevolgen voor Roozenoord en eventueel het Vlierthonk. Het zijn communicerende vaten. Met meer vrije ruimte in De Speeldoos kan ervoor worden gekozen om minder ruimte vrij te maken in een accommodatie aan de overzijde van de straat.

Het zou verstandig zijn om nu voortvarend het onderzoek naar Elzenburg te beginnen en na maart – als de plannen van het MIK helder zijn – de overige accommodaties in samenhang te onderzoeken. De jongerenaccommodatie kan immers wél los worden onderzocht. De raad heeft zich immers bijna unaniem uitgesproken voor een aparte accommodatie voor alle activiteiten voor én door jongeren. Het onderzoek naar De Speeldoos en Roozenoord – en eventueel het Vlierthonk – kan dus vanaf maart opgestart worden. Dan heeft het college tijd genoeg om de resultaten in september ter besluitvorming aan de raad voor te leggen.

De commissiekamer zat gisteravond helemaal vol, want nu zouden er knopen doorgehakt worden over het accommodatiebeleid. Al decennia een heet hangijzer in Vught. Het plan met drie varianten dat het college begin dit jaar presenteerde ziet er prachtig uit… maar is wel achterhaald door de zet van Woonwijze/MIK. Het is ondenkbaar dat het mogelijke vertrek van zo’n grote huurder geen impact heeft op de plannen.

Het staat iedere huurder van een accommodatie vrij om zelf te kiezen naar een andere accommodatie te gaan. Dat geldt ook voor verenigingen en instellingen die subsidie van de gemeente krijgen. En over het algemeen kan gesteld worden dat het weinig gevolgen heeft als een vereniging kiest voor een andere accommodatie. Er vallen dan een of twee dagdelen vrij, waarvoor een andere invulling gezocht kan worden. Maar als een huurder die het grootste deel van het jaar permanent vele vierkante meters vult een eigen accommodatie bouwt, is dat echt een ander verhaal. Dan dient het college uitleg te geven over plannen voor de vrijgekomen vierkante meters.

Gisteravond werd deze verantwoordelijkheid echter afgeschoven op Stichting Theater De Speeldoos. De Speeldoos is immers geen gemeentelijke accommodatie, maar een eigen stichting dus met een eigen verantwoordelijkheid. Vreemd, want De Speeldoos is de harde kern van het accommodatiebeleid van het college in alle varianten. Het college wil dus wel de lusten – De Speeldoos als kern van plan – maar niet de lasten – meedenken over invulling eventuele vrije ruimte. En daardoor kunnen volgens het college nog steeds de voorgestelde varianten onderzocht worden onderzocht. Het probleem MIK en De Speeldoos wordt gewoon even geparkeerd en over twee maanden verder uitgezocht.

Die keuze kan ik niet steunen! De jongerenaccommodatie wordt afgezonderd van de overige activiteiten, dus die kan los worden uitgewerkt. Dat kan op de locatie Elzenburg, hoewel ik eerder mijn voorkeur had uitgesproken voor de Irenelaan, maar heeft het college al andere activiteiten gepland. Maar het is absurd te denken dat lege meters in De Speeldoos geen gevolg heeft voor de vierkante meters in Gebouw Rozenoord aan de overkant van de straat. Als je een totale behoefte aan ruimte hebt geïnventariseerd, dan zijn deze accommodaties communicerende vaten geworden. Meer ruimte over in de ene locatie, betekent iets voor de andere locatie en vice versa.

Het is duidelijk dat de coalitie onder aanvoering van Gemeentebelangen vooral wil doorpakken. Geen keuzeopties meer, niet meer uitwerken, maar meteen doen! Het accommodatiebeleid moet door, want dat is de belofte… Wat nu precies de meter behoefte is als het MIK echt een eigen accommodatie lijkt er niet toe te doen: doorduwen. De wens van de gehele raad om door in te zetten op minder, maar kwalitatieve accommodaties te bezuinigen lijkt hiermee te worden vergeten. Het (ver)bouwen om vervolgens tegen lege meters aan te kijken zou daar niet bij moeten passen. Werk daarom de jongerenaccommodatie uit en geef het college opdracht om met Woonwijze, MIK en De Speeldoos de gevolgen van de plannen in beeld te brengen.

Het dossier accommodatiebeleid is zo complex, dat een echt besluit al jaren vooruit wordt geschoven. Dat komt grotendeels door onenigheid in de gemeenteraad zelf. Als de ene coalitie quick wins benoemde en gebouwen wilde gaan sluiten, werden deze gebouwen zodra ze bijna leeg zijn weer geopend door de volgende coalitie. Binnen vier jaar een besluit nemen én volledig uitgevoerd hebben lukt niet en eerdere besluiten worden vaak herroepen. Maar dat Vughte te veel sociaal-culturele accommodaties heeft én dat deze veroudert zijn, dat erkennen alle partijen.

Dus ook deze coalitie van GB, VVD en D66 heeft het accommodatiebeleid weer voortvarend ter hand genomen. Deze voortvarendheid leidt na bijna twee jaar tot een studie met locaties en plannen voor verdere uitwerking. En het belangrijkste is dat hierbij een van de afspraken uit het coalitieakkoord niet nageleefd wordt: Zaal Schoonveld als jongerencentrum. Een speerpunt voor Gemeentebelangen (GB) in de laatste jaren, waar elke discussie over accommodaties weer op werd teruggekomen. Maar eindelijk lijkt dit ook voor GB een gepasseerd station. Dat is echte winst! Want dat de kosten om Schoonveld aan te passen te hoog zijn wordt al jaren geroepen, maar nu dringt het door en kunnen we verder kijken.

De plannen die het college afgelopen donderdag aan de raad heeft toegelicht, vielen bij alle fracties goed. Ook dat is al een stap vooruit. Maar dat komt mijn inziens vooral door de heldere keuze om afscheid te nemen van Schoonveld. Een keuze die in het verleden vaker is gemaakt én is teruggedraaid! En met alle argumenten en onderbouwingen zijn er dan twee echte alternatieven: 1. De Speeldoos, Rozenoord en het Vlierthonk en 2. De Speeldoos, Rozenoord en Elzenburg. Het alternatief met alleen De Speeldoos en Rozenoord heeft verschillende nadelen – onder andere krap – waardoor deze eigenlijk direct kan worden afgeschreven…

Althans… dat was de situatie op donderdagavond. En tevreden keerde alle fracties huiswaarts om in eigen kring de plannen nog nader te bespreken voor de commissie van begin februari. Maar toen kwam opeens het bericht dat Woonwijze en het MIK een eigen muziekschool in Vught-Zuid willen gaan bouwen. Als eerste dacht ik aan de overeenkomsten met vier jaar terug met de plotselinge plannen met de Petruskerk. Ook toen had het college net plannen gepresenteerd voor het accommodatiebeleid en doorkruisde een ander initiatief deze plannen. Want alle ruimte die het MIK nodig heeft voor haar creatieve muziek-, dans- en cultuureducatie zat in de accommodatieplannen van de gemeente. Daarin zit immers het idee om alle sociaal-culturele gebouwen te centreren in het centrum en in de wijken kleinere ontmoetingsplekken de creëren.

Wat de gevolgen van de plannen van Woonwijze en het MIK zijn kan ik nu nog niet overzien, maar het legt wel een beslag op de gepresenteerde plannen. Het college zal tijdens de commissie van februari moeten toelichten in hoeverre de gepresenteerde ideeën hiermee achterhaalt zijn. Maar als de voltallige gemeenteraad in ieder uitspreekt dat het niet meer Zaal Schoonveld zal worden, dan beschouw ik dit nog steeds als een stap voorwaarts!